KARASEK KRZYSZTOF – Ofiara doskonałości
Dodane przez MasterZMC dnia 06.04.2012 23:29
Na pewnym krańcu mojej świadomości
Jest wolne miejsce dla twojej miłości.
Miłość jest zorzą, która szybko mija.
Blask pozostaje. I tętniąca chwila.

Na krwawym krańcu twojej niewinności
Las rośnie gęsty, niczym grzech młodości.
Wilgoć w nim szumi, jak strumienia piła,
W nim jednorożec i sprężyna-żmija.

Na samym krańcu, na pewnym początku
(rana tam rośnie, a nóż światło ostrzy)
Przedziwna róża, co chwilę przeżyła,
Rozkwitła znowu czerwień z rany spija.

Na pewnym moście, jak koniec początku,
Powiążę wełnę zapomnianych wątków,
Kwiat krwawy zerwę, co ciemność ominął,
Pochwycę w sidła upragnioną chwilą.




Przeczytaj też | Also read:
Barańczak – Grażynie
Szaruga – Gdy tak siedzimy
Karchut – Przeminienie
Szymborska – Wszelki wypadek
Poświatowska – *** (nie potrafię uskładać ze słów miłości...)
Wojaczek – Światełko
Różewicz – nie wypowiedziane
Przybora – Inwokacja (Bez ciebie)
Kofta – Jej portret
Stachura – Jest już za późno, nie jest za późno
Sawczuk – Chwila (A moment)
Sawczuk – Do kryzysowej narzeczonej
Stare Dobre Małżeństwo
Nostalgia anioła | Nostalgia of angel
Dwadzieścia pięć | Twenty five
Osiemset trzy | Eight hundred three
Zostań | Stay (2005)
Hey
Myslovitz
Pidżama Porno
Pustki
Sigur Ros
Bat for Lashes
Port-Royal
Klimt (Antoni Budzyński)
Loco Star
Edward Hopper
Georgia O'Keeffe
Z widokiem na twoje ucho